Friday, 2 August 2013

ഒരു ലൈഫ് ജാക്കറ്റിനായ്

 ഒരു ലൈഫ്  ജാക്കറ്റിനായ് ...


നാവിലെ  നാരങ്ങ മിഠായിപോൽ 
നോവെല്ലാമലിഞ്ഞുത്തീർന്നെങ്കിൽ 
കണ്‍ചിമ്മി  തുറക്കുന്ന മാത്രയിൽ 
കഷ്ടകാലം ഓടിമറഞ്ഞെങ്കിൽ 
കൈരേഖയിൽ  കഷ്ടകാലം  ഗണിക്കവേ 
മനസിലുയരുന്നീ  വ്യാമോഹങ്ങൾ 
നമ്മൾ ഞാനും  നീയുമായ് 
പിരിയുന്ന  കാലം 
കഷ്ടകാലം 
കഷ്ടകാലതിരയിൽ  ആടിയുലയുന്ന 
പായ്കപ്പലതിലെ 
ഏകനാം  യാത്രികൻ  ഞാൻ 
മോഹിച്ചുപോകുന്നൊരു 
ലൈഫ് ജാക്കറ്റിനായ്
 




Thursday, 11 July 2013

ഇങ്ങനെയും ഒരു യാത്രയോ........?


 ഇങ്ങനെയും  ഒരു  യാത്രയോ ....? ഇനിയുള്ള  വരികൾ  വായിച്ചുതീരുമ്പോൾ   ഒരുപക്ഷേ   നിങ്ങളുടെ  മനസ്സിലും  ഈ  ചോദ്യം  ഉയർന്നുവരാം .
ഇവിടെ .... ഈ  നിമിഷം ,ഒഴിഞ്ഞ പേപ്പറും മഷിനിറഞ്ഞ  പേനയുമായി ഇരിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ  തെല്ലും പരിഭ്രമമില്ല.എന്ത്  എഴുതുണം എങ്ങനെ തുടങ്ങണം  എന്ന  നൂറ്  ചിന്തകളുമില്ല .രണ്ടുവർഷം മുൻപ്  ഒരു രാത്രിയിൽ  സംഭവിച്ചുപോയ  ഒരു യാത്രയെ  യാത്രാവിവരണമാക്കാൻ  ശ്രമിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകാവുന്ന  വിഷമങ്ങൾ  ഒന്നും തന്നെയില്ല .കാരണം  ആ യാത്രയെപോലെ ഈ യാത്രാവിവരണത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും  ഒരു  ഉൾവിളിയാണ്‍.രണ്ടുവർഷങ്ങൾക്കുമുൻപ് ഒരു ഉൾവിളിയിൽ തുടങ്ങിയ ആ  യാത്ര   യാത്രാവിവരണമാകാൻ  ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ഒരു  ഉൾവിളി വേണ്ടിവന്നു.ഉൾവിളികൾക്ക്  സ്തുതി.

ലക്ഷ്യങ്ങൾ  നിശ്ചയിക്കാത്ത യാത്രയിൽ  വഴികൾക്ക് ഭംഗി കൂടും എന്നുതോന്നുന്നു.ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തെപ്പറ്റി  യാതൊരാശങ്കകളുമില്ലാതെ ....തൽക്ഷണത്തിൽ  കാണുന്ന എല്ലാ കാഴ്ച്ചകളും പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലേക്കാവാഹിച്ചുകൊണ്ടുള്ള  ഒരു  യാത്ര .
അത്തരമൊരു  യാത്രയുടെ ഓർമ്മകൾ കാലത്തിന്റെ  കുത്തൊഴുക്കിൽ  മനസ്സിൽ  നിന്ന് മാഞ്ഞുപോകുന്നില്ല.വർഷങ്ങൾ കഴിയുമ്പോഴും ആ ഓർമ്മകൾ  മനസ്സിൽ  തെളിഞ്ഞുനിൽക്കും .വീണ്ടും അങ്ങനെ ഒരു യാത്ര  ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കാൻ  മനസ്സ്  കൊതിക്കും.ഈ വരികളെഴുതുന്ന  ഈ നിമിഷവും മനസ്സ് അങ്ങനെ ഒരു യാത്രക്കുവേണ്ടി കൊതിക്കുകയാണ് .പുഴയിൽ വീണ   ഒരിലപോലെ ഓളത്തിനൊപ്പം  ഒഴുകാൻ .ഓളത്തിനൊപ്പമുള്ള  ഈ  ഒഴുക്ക്  തുടങ്ങുന്നത്  ഭാരതപ്പുഴയുടെ തീരത്തുനിന്നാണ് .

സമയംഏഴരയോടടുത്തിരിക്കും ....ലക്കിടി പാലത്തിൽ  പമ്പാടിയിലെ  കനത്ത ചൂടിനെ  പഴിപറഞ്ഞ്  ഭാരതപ്പുഴയിലേക്ക്  നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ആ  ചൂളംവിളി കാതുകളിൽ  മുഴങ്ങിയത് .അരികിലൂടെ  പാഞ്ഞുപോയ ട്രെയിനിന്റെ  നീട്ടിയുള്ള  ചൂളംവിളി .ഹോസ്റ്റൽ റൂമിലെ
ചൂടിൽ നിന്ന് രക്ഷനേടാനുള്ള  വഴികൾ  തേടിയുള്ള ചൂടേറിയ ചർച്ചയായിരുന്നു  അതുവരെ  ആ സഭയിൽ  നടന്നിരുന്നത് .കാതിൽ മുഴിങ്ങിയ ചൂളംവിളി കരു എന്ന ആത്മമിത്രത്തിന്റെ  മനസ്സിൽ ഒരു  ഉൾവിളി  സൃഷ് ടിച്ചു .ശരവേഗത്തിൽ  ഒരു  ചോദ്യം  പുറത്തുവന്നു ."മ്മക്ക്  ഒരു    യാത്ര പോയാലോ ?"ചോദ്യം തീരുന്നതോടെ ഒരേസ്വരത്തിൽ ഉത്തരവും പുറത്തുവന്നു ."പോകാം "
മെസ്സിനും റൂം വാടകയ്ക്കും മാറ്റിവെച്ച  തുകയിൽ നിന്ന്  ഒരു  ചെറിയ തുക  മറിച്ചു .10  മണിയോടുകൂടി  ലക്കിടി  റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ  എത്തി."ലെസ്സ് ലെഗേജ്  മോർ    കംഫർട്ടബിൾ " എന്നല്ലേ  റെയിൽവേ പഴമൊഴി ....അതുകൊണ്ടുതന്നെ  ഒരോർത്തർക്കും ലെഗേജ്  എന്ന്  പറയാൻ  ഒരു  മൊബൈലും പേഴ്സും മാത്രമേ  ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ..    .അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ  കൈയും  വീശിയൊരു  യാത്ര .നിലമ്പൂർ -പാലക്കാട്  പാസഞ്ചറിന്റെ  ചൂളംവിളി  കാതുകളിൽ  മുഴങ്ങി .പിന്നെ ആ  ചൂളംവിളിക്കൊപ്പമായി  യാത്ര .ഓരോ ബോഗിയിലും  നാലോ അഞ്ചോ ആളുകൾ  മാത്രം.ചിലതിൽ അതുമില്ല.രാജകീയമായ  യാത്ര.സീറ്റുണ്ടെങ്കിലും  ഇരിപ്പുറക്കുന്നില്ല.ഓരോരുത്തരും ഓരോ  വാതിൽക്കലായി  നിലയുറപ്പിച്ചു.പകൽ  പലവട്ടം  ആ  വഴിയിലൂടെ  സഞ്ചരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും  രാത്രിയാത്ര  ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു.നിലാവിൽ കുളിച്ചുനിൽകുന്ന  ഭാരതപ്പുഴയോരം.അതിന്റെ മാസ്മരികതയിൽ  ലയിച്ചങ്ങനെ  നിന്നു.ട്രെയിൻ  മങ്കരയും  പറളിയും  കടന്ന്  പാലക്കാട്  എത്തിയപ്പോഴാണ്  ആ  ചോദ്യം  മനസ്സിലുദിച്ചത് .
"ഇനി എങ്ങോട്ടാണ്  യാത്ര ?" ഉടനടി  അതിനുള്ള  മറുപടി  വന്നു,"സ്റ്റേഷനിൽ  ഇറങ്ങി  ആദ്യം വരുന്ന ട്രെയിനിൽ യാത്ര തുടരാം".ആദ്യ  ട്രെയിൻ  മംഗലാപുരത്തേക്കയിരുന്നു.ചെന്നൈ -മംഗലാപുരം സൂപ്പർഫാസ്റ്റ്  എക്സ്പ്രസ്സ്‌ .ജനറൽ  കംമ്പാർട്ട്മെന്റിലെ  തിരക്കിൽ  പലരുടെയും  മുഖംഅസ്വസ്ഥമായിരുന്നു.അസ്വസ്തതകൾക്കുനേരെ  പുഞ്ചിരി തൂകി യാത്ര തുടങ്ങി . ട്രെയിനിന്റെ  വാതിലിൽ,ഓടിമറയുന്ന  കാഴ്ച്ചകളിലേക്ക്  കണ്ണെത്തിച്ച്  ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചു.        
പല കാഴ്ചകൾക്കൊപ്പം ചില കഥകളും ചേർന്നപ്പോൾ  യാത്ര ജോറായി .ഉറക്കത്തിന്  തടയിടാൻ ,ഇടക്കിടയ്ക്കുള്ള  ചായകുടിയിലൂടെ  ആവശ്യത്തിന്  കാഫീൻ ശരീരത്തിൽ  സംഭരിച്ചു.തിരൂരും പരപ്പനങ്ങാടിയും കടന്ന്  വണ്ടി കോഴിക്കോടെത്തിയപ്പോൾ അവില്മിൽക്കിന്റെ  ഓർമ്മ  മനസ്സിലുദിച്ചു.ഈ  വഴി  കടന്നുപോകുമ്പോൾ  ഒരിക്കലും  ഒഴിവാക്കാത്ത  ഐറ്റമാണ്‌ .എന്തായാലും ഇത്തവണ  അതില്ല .വടക്കൻകേരളത്തിലൂടെയുള്ള  യാത്ര എന്നും അതീവഹൃദ്യവും ഊർജം പകരുന്നതുമായിരുന്നു .ഇത്തവണയും അതിന് മാറ്റമില്ല .സൗഹൃദപരമായ  പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ അതിഥികളുടെ മനസ്സ്  കൈയിലെടുക്കാൻ  ഈ ജനതക്കുള്ള  കഴിവ്  പലതവണ  ഈ യാത്രയിൽ  ചർച്ചാവിഷയമായി .വണ്ടിയപ്പോഴും  വടക്കോട്ട്‌  പാഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു .നാലുമണി  കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.മുൻപത്തെ  ആഴ്ച്ച  നടന്ന  സിരീസ്  ടെസ്റ്റിന്  പഠിക്കാൻ പോലും  അങ്ങനെ   ഉണർന്നിരുന്നിട്ടില്ല.കൊയിലണ്ടി ,പയ്യോളി,വടകര , എന്നീ  റെയിൽവേസ്റ്റേഷനുകൾ ദൂരേക്ക്‌  ഓടി മറഞ്ഞു .ട്രെയിൻ  തലശ്ശേരിയോടടുക്കുമ്പോൾ  ഒരു  പുതിയ വിഷയം ചർച്ചക്ക്  കിട്ടി ."ട്രിപ്പിൾ  സി "(C CC-  CAKE,CRICKET,CIRCUS ).ഒരൽപ്പം  ബഡായിവീരനായ  തലശ്ശേരിക്കാരനായ  സുഹൃത്ത്  ക്ളാസിൽ  ഇടയ്ക്കിടക്ക്  വിളമ്പാറുള്ള  തലശ്ശേരിചരിത്രത്തിൽ  ട്രിപ്പിൾ-സി  ഒരു സ്ഥിരം  വിഭവമായിരുന്നു.ട്രിപ്പിൾ-സി  പിന്നെ  സിംഗിൾ-സി  ആയി.ചർച്ച  കേക്കിലേക്കും അതിന്റെ  രുചിക്കൂട്ടിലേക്കും  മാത്രമായി  ഉതുങ്ങി.ട്രെയിൻ  ധർമ്മടത്തെത്തിയപ്പോഴാണ്  ആ  ചർച്ച  അവസാനിച്ചത് .പിന്നീടുള്ള  ചർച്ച  ധർമ്മടം തുരുത്തിനെ  കുറിച്ചായിരുന്നു.തുരുത്തിനെ കുറിച്ച്  അറിയാവുന്നതെല്ലാം  കരു  എന്ന  സുഹൃത്ത്  വിവരിച്ചു .പ്രകൃതിയുടെ വിസ്മയങ്ങൾ   എത്ര  വിവരിച്ചാലും  മതിവരിലല്ലോ?.പിന്നീടങ്ങോട്ടുള്ള  യാത്രയിൽ  പ്രകൃതിയുദെ  വിസ്മയങ്ങൾ തന്നെയായിരുന്നു  ചർച്ച.ഈ  യാത്രയിൽ  എത്രയോ  പ്രകൃതിവിസ്മയങ്ങൾ  പുറകിലേക്കോടിപോയി.ഭാരതപ്പുഴ ,കടലുണ്ടിപ്പുഴ ,മയ്യഴിപ്പുഴ  എന്നിവയൊക്കെ  അതിൽ  ചിലതുമാത്രം.കണ്ണൂരും  വളപട്ടണംപുഴയും  കടന്ന്   കാഞ്ഞങ്ങാട്  എത്തിയപ്പോഴാണ്  നിത്യാനന്ദ  ആശ്രമത്തെകുറിച്ച്ചുള്ള  ചിന്ത  മനസ്സിലുദിച്ചത്.ഇറങ്ങണോ ? ഒരു ചോദ്യം  ഉയർന്നുവന്നു.യാത്രയിൽ  തൽക്കാലം  ഒരു  ഷോർട്ട്  ബ്രേക്കിന്റെ  ആവശ്യം തൽക്കാലം  ഇല്ലെന്ന്   സഹയാത്രികർ  പറഞ്ഞു .ബേക്കൽ  കടൽത്തീരത്തുകൂടിയുള്ള  പ്രഭാതസവാരി  അവിസ്മരണീയമായിരുന്നു.കടൽതീരത്തെ  തൊട്ടൊരുമ്മിയുള്ള  ആ  യാത്ര  ഗോവ  എന്ന യാത്രസ്വപ്നത്തെ ഊതികത്തിച്ചു.ആദ്യ  ഗോവ  യാത്രക്കുള്ള  സമ്പാദ്യത്തിന്റെ  ആദ്യ പ്ളാനിംങ്ങ് 
നടന്നത്  ആ  യാത്രയിലായിരുന്നു.വൈകാതെ മഞ്ചേശ്വരവും  നേത്രവതിപുഴയും കടന്ന്   ട്രെയിൻ  കന്നഡ  മണ്ണിൽ  പ്രവേശിച്ചു .മംഗലാപുരം  സെൻട്രൽ  റെയിൽവേ  സ്റ്റേഷനിൽ  കാലു കുത്തുമ്പോൾ സമയം  രാവിലെ  എട്ടര കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

രണ്ട്  പൊറോട്ടയിൽ  ഒരുപകൽ  മുഴുവൻ  തള്ളിനീക്കാൻ  കഴിയും  എന്ന്  ബോധ്യപ്പെട്ട  ദിവസമായിരുന്നു അന്ന് .പൊറോട്ട  വളരെ  മൈലേജ്  കൂടുതലുള്ള  ഇന്ധനമാണ്,മാത്രമല്ല ഇക്കണോമിക്കൽ കൂടിയാണ്.അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം  പ്രാതലിന്  പൊറോട്ട  എന്ന പദം  ഒരേസ്വരത്തിൽ  ഉയർന്നത് .ഇന്ധനം നിറയ്ക്കലിനുശേഷം  ഒരു  നഗരപ്രദിക്ഷണം  നടത്താൻ  തീരുമാനിച്ചു.ആദ്യം ചെന്നുകയറിയത് പണിപൂർത്തിയായികൊണ്ടിരിക്കുന്ന  ഒരു ഷോപ്പിംങ്ങ് മാളിലേക്കാണ് .തുറന്നിരിക്കുന്ന ഒരുവിധം എല്ലാ  ഷോപ്പുകളിലും  കയറി,വെറുതെ  വിലവിവരങ്ങൾ  തിരക്കി,വാങ്ങില്ല എന്നുറപ്പിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ പലതിനും അന്യായമായി വിലപേശി.ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തിട്ട്  എന്താ കിട്ടുകാ?എന്ന്  ചോദിച്ചാൽ ...വെറുതെ  ഒരു സുഖം...അത്രതന്നെ .പിന്നീടുള്ള  യാത്ര  നഗരത്തിലെ  മാർക്കറ്റിലേക്കായിരുന്നു.പലരുടെയും 
കച്ചവടതന്ത്രങ്ങൾ  നിരീക്ഷിച്ച്  മീൻമണവും ആസ്വദിച്ച്  ഒരു നടത്തം .സഹയാത്രികരിൽ  ഒരാൾ  നാട്ടിലെ  മീൻ വിലയുമായുള്ള  താരതമ്യപറനത്തിലായിരുന്നു.മാർക്കറ്റ്  മുഴുവൻ  നടന്നുതീർന്നപ്പോൾ  ഇനിയെന്തെന്നായി  ചോദ്യം.വഴിപോക്കനായ  ഒരു  മഞ്ചേശ്വരക്കാരനിൽ  നിന്ന്  പുതിയൊരു തുമ്പ്  വീണുകിട്ടി."പിലിക്കുള ",പാർക്കോ  ഗാർഡനോ  എന്തൊക്കെയോ  ഉണ്ടെന്ന്  പറഞ്ഞു .അങ്ങനെ പിലിക്കുളക്ക്  ഇറങ്ങിതിരിച്ചു.ഗാർഡനോടും  പാർക്കിനോടും ആർക്കും  ഒരുതാൽപര്യവും  തോന്നിയില്ല .അതിന്റെ ചുറ്റുവട്ടങ്ങളിലായി   വെറുതെ കറങ്ങിതിരിഞ്ഞു നടന്നു.അപ്പോഴാണ്‌   ഒരു കൊച്ചുതടാകം  ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത് .മഞ്ഞമുളകൾ  തണലേകുന്ന  അതിന്റെ  തീരത്ത്  ഒന്നുരണ്ട്  മുളങ്കൂടാരങ്ങൾ  കണ്ടു .തൊട്ടടുത്തുള്ള  ടീസ്റ്റാളിൽ  നിന്ന്  മൂന്ന്  ചായയും  വാങ്ങി  ഒരു മുളങ്കൂടാരത്തിൽ  ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചു.
ചൂടുചായ  ഊതികുടിക്കുമ്പോൾ  കൂട്ടത്തിലൊരുവൻ   ചോദിച്ചു "ശരിക്കും നമ്മൾ  എന്തിനാ  ഇത്ര ദൂരം  സഞ്ചരിച്ചത് ?".വെറുതെ  ഒരു ഭ്രാന്ത്..... ചോദ്യം തീർന്ന  ഉടനടി  അവൻ  തന്നെ   ഉത്തരവും  പറഞ്ഞു.ചായകുടിക്ക്  ശേഷം .... യാത്ര തിരിക്കാം  എന്ന  ഉദ്ധേശത്തിൽ  റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ  എത്തി.സമയം  രണ്ട്  കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.വിശപ്പിന്റെ  വിളി  ഇതുവരെ  വന്നിട്ടില്ല.പൊറോട്ടയുടെ  ഒരു മൈലേജേ ......അപാരം തന്നെ. ഉടനടി   മംഗലാപുരം-തിരുവനന്തപുരം  എക്സ്പ്രസ്സിൽ  കന്നഡ മണ്ണിനോട്  വിടപറഞ്ഞു.യാത്ര തുടങ്ങി  കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ്  എല്ലാവർക്കും  ഒരു  ബേക്കൽ  മോഹം  ഉദിച്ചത്.ഇവിടെവരെ  വന്നതല്ലേ....എന്നാൽ  പിന്നെ അത്കൂടി കണ്ടാലെന്താ....കാസർകോഡ്  എത്തിയപ്പോൾ  യാത്രയുടെ  ഗതിമാറി.കാസർകോഡ്  ടൗണിൽ  ഒന്ന്  കറങ്ങിയശേഷം ബേക്കൽ കോട്ടയിലേക്ക്  ബസ്കയറി.ബേക്കൽ കോട്ടയിലെത്തുമ്പോൾ സമയം  അഞ്ച്  കഴിഞ്ഞിരുന്നു .കോട്ടയും  പരിസരവുമെല്ലാം  ആവശ്യത്തിന്  സമയമെടുത്തുതന്നെ  ആസ്വദിച്ചു.പിന്നെ  ഒരു മുക്കാൽ  മണിക്കൂറോളം  കടപ്പുറത്ത്  കാറ്റുകൊണ്ടിരുന്നു.ഇതിനിടയിൽ  മാന്യമായ  രീതിയിൽ  വായനോട്ടവും നടന്നു.ബീച്ചിനോട്  ചേർന്നുള്ള  പാർക്കിലും  നല്ല തിരക്കായിരുന്നു.സർവ്വം  ബഹളമയം.ടൂറിസം  വികസനത്തിന്റെ  കാൽപ്പാടുകൾ  ഈ മണ്ണിൽ  നന്നായി  പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ഏഴരയോടുകൂടി  ബേക്കലിനോട് യാത്ര  പറഞ്ഞു .ബേക്കൽ  റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻനിന്ന്  കണ്ണൂർക്ക്  വണ്ടികയറി.രണ്ടുമണിക്കൂർ നീണ്ട  യാത്രക്ക്ശേഷം  കണ്ണൂരെത്തുമ്പോൾ സമയം  പത്തിനോടടുത്തിരുന്നു. വിശപ്പിന്റെ  വിളി  ശകലം ഉഷാറായിരിക്കുന്നു.മാന്യമായി  ഈ  പ്രശ്നം  പരിഹരിക്കാൻ  ഒരാൾക്ക്  ചുരുങ്ങിയത്  75 രൂപയെങ്കിലും  വരും തൽക്കാലം  മാന്യത  അൽപ്പം  കുറച്ചുകൊണ്ട്  പ്രശ്നം  പരിഹരിച്ചു. രണ്ട്  പാക്കറ്റ് ബ്രഡും ഒരുകുപ്പി  വെള്ളവും.മൂന്നുപേർക്കും കൂടി ചിലവായത്  ആകെ അമ്പതുരൂപ.പിന്നെ  ഒരൊന്നര മണിക്കൂർ  കണ്ണൂർ  നഗരത്തിന്  സമർപ്പിച്ചു.നഗരപ്രദിക്ഷണത്തിനുശേഷം  റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലെത്തി.പിന്നെ വെസ്റ്റ്‌ കോസ്റ്റ്  എക്സ്പ്രസ്സിനായുള്ള  കാത്തിരിപ്പ് .ട്രെയിനുകൾ  വന്നും പോയികൊണ്ടുമിരിക്കുന്നു.വത്യസ്തരായ  അനേകം  മനുഷ്യർ  വത്യസ്തമായ  ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി  ക്ഷണനേരത്തേക്കാണെങ്കിലും ഇവിടെ കൂടുന്നു.ഒരു വണ്ടി  വരുമ്പോഴോൾ   അവർ  പിരിയുന്നു ...പിന്നെയും  ചിലർ  വരുന്നു ...പോകുന്നു.ഒരൽപ്പം  ആഴത്തിൽ  ചിന്തിച്ചാൽ  ഈ  പ്രക്രിയയുടെ ഭംഗി ആസ്വദിക്കാനാകും.ട്രെയിൻ  വരുന്നവരെ  ആ  ഭംഗി  ആസ്വദിച്ചു.അതിനെകുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്തു .ക്ളോക്കിലെ  സൂചികൾ  ചലിച്ചത്  എത്ര പെട്ടന്നാണെന്ന്  തോന്നിപോയി.കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ ബോഗിനിറയെ ആളുകളുമായി വെസ്റ്റ്‌  കോസ്റ്റ് എത്തി.തിക്കിലും തിരക്കിലും  എങ്ങനെയോ  നുഴഞ്ഞുകയറി.നുഴഞ്ഞുകയറ്റത്തിനിടെ  ഒരു  റെയിൽവേ  പോലീസുകാരന്റെ  കൈ  പുറത്ത്  പതിഞ്ഞു.കൂടെ ഒരു ആജ്ഞയും "അകത്തേക്ക്  കയറി നിൽക്കടാ ".ഈ  യാത്രയെ  കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ  ഇന്നും  പുറം ഭാഗം 
അറിയാതൊന്ന്  തടവിപോകാറുണ്ട്.ഉറക്കം അതിന്റെ  പലിശയും  കൂട്ടുപലിശയുമായി  വന്നുമൂടിയപ്പോൾ ഇരിക്കാൻ  കിട്ടിയ ഇത്തിരി സ്ഥലം  ധാരാളമായിരുന്നു 

ഒറ്റപാലത്തെത്തുമ്പോൾ  സമയം  നാലര കഴിഞ്ഞിട്ടേയുള്ളു.പിന്നേയും ഒന്നരമണിക്കൂർ  കാത്തിരിക്കേണ്ടിവന്നു  പാമ്പാടിക്കുള്ള  ആദ്യബസിനായി.അത്രയും നേരം  ഒറ്റപാലം  ബസ്‌ സ്റ്റാന്റിനൊടുചേർന്നുള്ള  വെയിറ്റിങ്ങ്  ഷെഡിൽ ചെറുമയക്കം.അന്നുരാവിലെ  പമ്പാടിയിലെ  ശാരദേട്ടന്റെ (ശാരദ ഹോട്ടൽ നടത്തുന്ന ചേട്ടൻ  ശാരദേട്ടൻ അത്രതന്നെ )ഹോട്ടലിൽ നിന്ന്  ഒരോരുത്തരും  കഴിച്ചത്  രണ്ട്  മസാലദോശയും നാല്  ഉഴുന്നുവടയുമായിരുന്നു.ആ  മാസം  അറ്റൻഡസ് 80 ശതമാനത്തിന്  മുകളിലുള്ളതുകൊണ്ട്  ആ തിങ്കളാഴ്ച്ച  ഉറക്കത്തിനുവേണ്ടി  മാറ്റിവെച്ചു.പാമ്പാടിയിലെ  അത്യുഷ്ണത്തിലും  ഉറക്കം  സുഖകരമായിരുന്നു.

ആ  യാത്രയെ  കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ  പ്രിയകവി എ.അയ്യപ്പന്റെ  സ്മൃതി  എന്ന കവിതയിലെ  രണ്ടുവരി ഓർമ്മവരുന്നു.
"അന്നത്തെയുഷസ്സുകൾ,സന്ധ്യകൾ,നിശീഥങ്ങൾ;
  ഇന്നുമെൻ ഹൃത്തിൽ  വർണ്ണഭേദങ്ങൾ  സൃഷ്ടിക്കുന്നു."
 

Saturday, 13 April 2013

ആ വാക്കിന് പിന്നാലെ ...... ഒരു യാത്ര

വികസനം ....... പൊതുപ്രവർത്തകരുടെ  നിഘണ്ടുവിലെ ഏറ്റവും മൂർച്ചയേറിയ  വാക്ക് . മനുഷ്യമനസുകളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറി  സ്വപ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന  വാക്ക് .വരൂ  നമ്മുക്ക്  ഈ  വാക്കിന്  പിന്നാലെ  അൽപ്പം  സഞ്ചരിക്കാം . 

ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ വർത്തമാനകാല  ജീവിതസാഹചര്യത്തിൽ  സുസ്ഥിരമായ  ഉയർച്ച  സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഏത്  പദ്ധതിയും  വികസനമാണ് . അങ്ങനെ  ഒരുപാട്   പദ്ധതികൾ  ഈ   മണ്ണിൽ  വിജയകരമായി  വിളഞ്ഞിട്ടുണ്ട് . വികസനപദ്ധതികൾക്ക്  ഒരു പഞ്ഞവും  ഇല്ലാത്ത നാടാണ്  ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യ . എന്നാൽ ഈ  വികസനങ്ങളിൽ ചിലതെങ്കിലും   സാധാരണ  ജനങ്ങളിലേക്ക്  എത്തുന്നില്ല  എന്നത്  ഒരു സത്യം തന്നെ . ചിലപ്പോഴെങ്കിലും  വികസനം  കോടമഞ്ഞിന്റെ സ്വഭാവം കൈകൊള്ളാറുണ്ട് ... മുൻപിൽ  വരുന്ന  അപകടങ്ങളെ  അവ സൗകര്യപൂർവ്വം കണ്ണിൽ  നിന്ന്  മറയ്ക്കുന്നു .സുസ്ഥിരമായ പല  വികസനത്തിന്റെയും  ഗുണഭോക്താവ്  എന്ന  നിലയിൽ  വികസനം  എന്ന  വാക്കിന്  അയിത്തം  കല്പ്പിക്കാൻ  എനിക്കാവില്ല . പക്ഷേ  ചില ആശങ്കകൾ .... അവ  മനസ്സിൽ  നിന്ന് മായുന്നില്ല . അങ്ങനെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കുറേ  ആശങ്കകളുടെ  പരിണിതഫലമാകാം  നിങ്ങൾ വായിക്കുന്ന  ഈ  ബ്ളോഗ് . എനിക്ക്  മുൻപേ  എത്രയോപേർ  ഈ  വിഷയത്തിൽ  അവരുടെ  ആശങ്കകൾ  പങ്കുവെച്ചു . ഇവിടെ ഞാനും പങ്കുവെക്കുന്നു  എന്റെ ആശങ്കകൾ . 

"ദീർഘവീക്ഷണം" .... അതില്ലാത്ത  വികസനം  കടിഞ്ഞാണില്ലാത്ത കുതിരമേലുള്ള  ഒരു  സവാരിപോലെയാണ് ..... കുതിര എങ്ങോട്ടോ  ഓടുന്നു ,നമ്മൾ അതിനുമേൽ  നിസ്സഹായരായി  ഇരിക്കുന്നു . ഒരുപക്ഷേ  നിലത്ത്  വീഴാം ... വീഴതിരിക്കാം  എല്ലാം നമ്മുടെ  ഭാഗ്യം പോലെ . പക്ഷേ....   ഒരു  കാര്യം ഇവിടെ, നമ്മുടെ   ലക്ഷ്യം  അപ്രസക്തമാകുന്നു . അഞ്ചുവർഷം ഭരിക്കാനായി  നമ്മുടെ  വോട്ട്  അഭ്യർത്ഥിച്ചെത്തുന്ന "സ്ഥാനാർത്തി"കളോട് നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും  ചോദിച്ചിട്ടുണ്ടോ .... ഇരുപത് വർഷം  കഴിഞ്ഞാൽ  ഈ  നാടിന്റെ  മുഖം  എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്ന് ,ഇന്ന്  കാണുന്നതിൽ നിന്ന് എന്ത്  വത്യാസമാണ്  അന്നത്തെ  നാടിന്  ഉണ്ടായിരിക്കുക  എന്ന് . ഒരിക്കൽ ഒരു  പഞ്ചായത്ത് മെമ്പറോട്  ഈ  ചോദ്യം  ചോദിക്കാൻ ഒരു  അവസരം  കിട്ടി . വളരെ  രസാവഹമായ  ഒരു  മറുചോദ്യമായിരുന്നു  ഇതിനുള്ള  മറുപടിയായി  കിട്ടിയത് ... "ഇരുപത് വർഷം നാം ജീവിച്ചിരിക്കും  എന്ന്  ഉറപ്പില്ലാത്ത  ഈ  ജീവിതത്തിൽ  അങ്ങനെ  ഒരു  ചോദ്യത്തിന്  പ്രസക്തിയുണ്ടോ  കുട്ടാ...  ?" ഉത്തരതിനുവേണ്ടി മെമ്പറെ പിന്നെ ശല്യം ചെയ്തിട്ടില്ല .... ഭരണ-പ്രതിപക്ഷത്തെ  വമ്പൻ സ്രാവുകളോട്  അവസരം കിട്ടിയാൽ നിങ്ങൾ  ഈ  ചോദ്യം  ചോദിക്കുക . നിങ്ങൾക്കും  കിട്ടാം  എനിക്ക്  കിട്ടിയപോലെ  ഒരു  മറുചോദ്യം. 

ചില  വികസനപദ്ധതികളുടെ  പുരോഗതി  പരിശോധിക്കുമ്പോൾ  ഒരു ചിത്രം  മനസ്സിലേക്ക്  കടന്നുവരും .... ഒരുപാട്  നേർത്ത സുഷിരങ്ങളുള്ള  ഒരു ബലൂണിന്റെ  ചിത്രം . ആ ബലൂണ്‍ എത്ര  ഊതിയാലും  വികസിക്കുകയില്ലലോ.... ?.അതുപോലെ തന്നെ കോടികൾ  ചിലവിട്ടിട്ടും  എങ്ങും  എത്താതെ  നിന്നുപോയ  ചില  വികസനപദ്ധതികൾ ..... വികസിക്കാത്ത  വികസനപദ്ധതികൾ
. ഈ  അവസ്ഥയിലാണ്  വികസനം എന്ന വാക്ക്  അർത്ഥശൂന്യമാകുന്നത് . എന്നിട്ടും വീണ്ടും വീണ്ടും  കോടികൾ  ഒഴുകുന്നു .... വികസിക്കാത്ത  വികസനപദ്ധതികൾ  വികസിപ്പിക്കുന്നതിനായി .വികസനവാദികളായ   ഭരണാധികാരികൾ  ബജറ്റിൽ  കണ്ണടച്ച്  കോടികൾ  എഴുതിതള്ളുമ്പോൾ  അവർ  അറിയുന്നില്ല തങ്ങൾ സുഷിരങ്ങൾ  നിറഞ്ഞ ബലൂണാണ്   ഊതിവീർപ്പിക്കാൻ  ശ്രമിക്കുന്നതെന്ന് . ആ സുഷിരങ്ങളിലൂടെ പാഴാവുന്ന  കോടികൾ ഏതോ സ്വകാര്യഖജനാവിലേക്ക് ഒഴുകിചേരുന്നു . വർഷങ്ങളായി  പണിതീരാത്ത  കാരാപ്പുഴ ജലസേചന പദ്ധതിയും ഇടമലയാർ വാലി  പ്രോജക്റ്റുമെല്ലാം സുഷിരങ്ങളൾ   നിറഞ്ഞ ബലൂണുകളിൽ  ചിലത്  മാത്രം . ചില ദേശീയതല വികസനപദ്ധതികളിലും ഈ  ധനച്ചോർച്ച  സുവ്യക്തമാണ് . 
വികസനപദ്ധതികളിലെ  നിരന്തര മൂല്യനിർണ്ണയത്തിന്റെ  അഭാവമാണ്  പല പദ്ധതികളുടെയും ശോചനീയാവസ് ഥയ്ക്ക്  പ്രധാനകാരണം . ദീർഘവീക്ഷണവും  നിരന്തരമൂല്യനിർണ്ണയവുമുള്ള  വികസനപദ്ധതികൾ  വികസനം എന്ന  വാക്ക്             അർത്ഥപൂർണ്ണമാക്കുന്നു . 

പ്രകൃതിയും  വികസനവും  മിക്കപ്പോഴും  നേർക്കുനേർ  ഏറ്റുമുട്ടുന്ന  രണ്ട്  വാക്കുകളാണ് . അശാസ്ത്രീയവികസനത്തിന്റെ കയ്പ്പേറിയ  രുചി  അറിഞ്ഞിട്ടുള്ള  പലരും വികസനം എന്ന വാക്കിനെ അൽപ്പം  ഭയത്തോടെയാണ്  കാണുന്നത് . അവരെ  തെറ്റ്  പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ ?!!..... ചൂടുവെള്ളത്തിൽ ചാടിയ പൂച്ച  പച്ചവെള്ളം കണ്ടാലും പേടിക്കും  എന്നല്ലേ  പഴമൊഴി . വികസനങ്ങളിലെ  അസാസ്ത്രീയതയും  വികസനത്തിന്റെ  അനിവാര്യതയും  വിശദമായി  വിശകലനം ചെയ്യേണ്ട കാലം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.വികസനങ്ങളിലെ  അശാസ്ത്രീയത  പ്രകൃതി  കുറച്ചുകാലത്തേക്ക്  ക്ഷമിച്ചേക്കാം..... സ്വന്തം  കുട്ടിയുടെ  വികൃതി  ഒരു അമ്മ ക്ഷമിക്കുന്നതുപോലെ . പക്ഷേ  ഒന്ന്  ഓർക്കുക  നിരന്തരമായ  വികൃതികൾ  പലപ്പോഴും കുട്ടിയുടെ കണ്ണുനീരിൽ  മാത്രമാണ്  അവസാനിക്കാറുള്ളത് . അതുകൊണ്ടുതന്നെ പ്രകൃതിയുമായി  രമ്യതയിൽ  പോകുന്നതാണ്  വികസനത്തിന്  നല്ലത് .

ശക്തമായ നേതൃത്വത്തിന്റെ  അഭാവമാണ്  വികസനപദ്ധതികൾ  നേരിടുന്ന  മറ്റൊരു പ്രധാന  വെല്ലുവിളി . നേതാവിന്റെ  സത്യസന്ധതയും  കാര്യക്ഷമതയും  വികസനപദ്ധതികളുടെ  വിജയത്തിന്  അനിവാര്യഘടകമാണ്‌ .  

മുകളിൽ  സൂചിപ്പിച്ചതുപോലുള്ള  ചില്ലറ  ആശങ്കകൾ   മാറ്റിനിർത്തിയാൽ  വികസനം  എന്ന  വാക്ക്   എല്ലാവർക്കും  പ്രിയപ്പെട്ടതാണ് . വർഷങ്ങൾക്ക്  മുൻപേ  തുടങ്ങിയ  ശാസ്ത്രീയമായ  വികസനപദ്ധതികളിൽ  പലതും  ഇന്നും അവയുടെ  വിജയഗാഥ  തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു . അനുയോജ്യമായ  ഒരു  ഉദാഹരണം നിങ്ങൾക്ക്  മുൻപിൽ  സമർപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ  എനിക്കാവില്ല. 



1946-ൽ  ഗുജറാത്തിലെ  കെയ്റ  ജില്ലയിലെ ക്ഷീരകർഷകരുടെ  കൂട്ടായ്മയിൽ നിന്ന് ജന്മംകൊണ്ട് ... ഇന്ന്  ഇന്ത്യയുടെ  രുചിയായി മാറിയ  അമുൽ (AMUL -Anand Milk Union Limited) ശാസ്ത്രീയമായ  വികസനപദ്ധതികളുടെ  ഉത്തമോദാഹരണമാണ് . മുൻപ്  സൂചിപ്പിച്ച  ആശങ്കകൾ  ഒന്നും തന്നെയില്ല. ആനന്ദിലെ  ക്ഷീരകർഷകരുടെ  ജീവിതസാഹചര്യത്തിൽ  സുസ്ഥിരമായ  ഉയർച്ച  കൈവന്നു. ഈ വികസനത്തിൽ ധനച്ചോർച്ചക്കുള്ള  സുഷിരങ്ങൾ  ഇല്ലേയില്ല. പ്രകൃതിയോട്  വികൃതികൾ കാണിച്ചിട്ടുമില്ല. ശ്രീ :ത്രിഭുവൻദാസ് ,ഡോ : വർഗ്ഗീസ് കുര്യൻ ,ശ്രീ : ദലയ  എന്നിവരടങ്ങുന്ന ശക്തമായ  നേതൃത്വം  ഈ വികസനപദ്ധതിയെ  വിജയത്തിന്റെ  നെറുകയിലെത്തിച്ചു. 


വളരുന്ന ഇന്ത്യ ഇനിയും ഇതുപോലുള്ള അനേകം ശാസ്ത്രീയമായ         വികസനപദ്ധതികൾക്കായ്  കാത്തിരിക്കുന്നു, വികസനം  എന്ന വാക്ക്  അർത്ഥപൂർണ്ണമാക്കുന വികസനപദ്ധതികൾക്കായ്  . 






 

Friday, 8 March 2013

അമൃത മോഹന് ഒരു കത്ത്

                                                                                                                                        Date:08-03-2013
                                                                                                                                         Place:Thrissur


 പ്രിയസഹോദരി 

                                 ഇന്ന്  മാര്‍ച്ച്-8,കുറേ  ആശകളും  അതിലേറെ ആശങ്കകളുമായി   ഒരു  ലോകവനിതാ ദിനം കൂടി  കടന്ന്‍  പോകുന്നു . സ്ത്രീ സുരക്ഷയ്ക്കും  സമത്വത്തിനുമെതിരെയുള്ള  വെല്ലുവിളികള്‍ ദിനംപ്രതി വര്‍ദ്ധിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു . ഈ  വെല്ലുവിളികള്‍ ചങ്കുറപ്പോടെ  നേരിടാനുള്ള  തന്റേടം  സ്ത്രീകള്‍ക്ക്  അനിവാര്യമാണ്‌ . ഈ  വെല്ലുവിളികള്‍  അതിസാഹസികമായി  നേരിട്ട്  വിജയിച്ച  താങ്കള്‍ക്ക് ആദ്യമായി  ഹൃദയം നിറഞ്ഞ അഭിനന്ദനങ്ങള്‍  അറിയിക്കുന്നു .യാഥാസ്തികയുടെ  നാല് ചുവരുകള്‍ക്കിടയില്‍  സ്വയം  തളയ്ക്കപ്പെട്ട് ,മനസ്സ്  മുരടിച്ച  വിരലില്‍  എണ്ണാവുന്ന  ചില  പുരുഷന്മാര്‍  താങ്കള്‍ നിയമം  കൈയിലെടുത്തു എന്ന്  ചില ചാനല്‍ ചര്‍ച്ചകളില്‍  ആരോപിക്കുന്നത്  കേട്ടു. ലജ്ജാവഹം ..... അല്ലാതെ  എന്ത്  പറയാന്‍ . എവിടെയെങ്കിലും  ഒരു  പീഡനമോ  ദുരനുഭവമോ  ഉണ്ടായതിനുശേഷം  മെഴുകുതിരികത്തിച്ചും പ്ളക്കാര്‍ഡുകളേന്തിയും  ജാഥ  നടത്തുമ്പോള്‍ ,ഒരുപക്ഷേ നേരത്തെ  നിയമം കൈയിലെടുത്തു  എന്ന്  പറഞ്ഞവര്‍ ആ ജാഥയുടെ  മുന്‍പന്തിയിലുണ്ടാകാം. ഇരട്ടത്താപ്പിന്റെ പര്യായമായ  ഈ വിചിത്രജന്തുകളെ സമൂഹം  ഒറ്റപ്പെടുത്തേണ്ട കാലം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു . 

കഴിഞ്ഞ 2011  ഫെബ്രുവരി  മാസത്തില്‍ ഷൊര്‍ണ്ണൂരിനടുത്തുവെച്ച്  സൗമ്യ എന്ന പെണ്‍കുട്ടി  അതിദാരുണമായി കൊല്ലപെട്ടു. താങ്കളെപ്പോലെ ആക്രമണങ്ങളെ  പ്രതിരോധിക്കാന്‍ ആ   സഹോദരിക്ക് കഴിവുണ്ടായിരുന്നില്ല . പ്രതി ഗോവിന്ദച്ചാമി  ഇപ്പോള്‍  ജയിലില്‍  സുഖവാസത്തിലാണ്‌ . താങ്കള്‍ കൈയിലെടുത്തു എന്ന്  ചിലര്‍ ആരോപിച്ച അതേ നിയമമാണ്‌  ഈ സുഖവാസത്തിനുള്ള സൗകര്യം ഒരുക്കികൊടുക്കുന്നതും. വര്‍ഷം  രണ്ട്  കഴിഞ്ഞു . വധശിക്ഷ  ഗണപതികല്യാണം പോലെ  നീണ്ടുപോകുന്നു . നിയമങ്ങളാല്‍  സമ്പന്നമാണ്  നമ്മുടെ നിയമവ്യവസ്ഥ . അതേപോലെ തന്നെ സമ്പന്നമാണ്‌ കാലതാമസത്തിന്റെയും പഴുതുകളുടേയും കാര്യത്തിലും. 
ഷൊര്‍ണ്ണൂരും ഡല്‍ഹിയും,ഈ രണ്ട്  ദിവസം മുന്‍പ്  തിരൂരും നടന്ന സംഭവങ്ങള്‍ പ്രതിരോധിക്കാനറിയാത്തവരുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ  വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള  ദുരനുഭവങ്ങള്‍  ഇനി  ആവര്‍ത്തിക്കാതിരിക്കട്ടെ. 

കരാത്തെ,കളരി,നൃത്തം ,ഡ്രംസ്,ബൈക്ക് റൈഡിങ്ങ് ,വീണ, എന്നീ വിവിധ മേഖലകളില്‍  പ്രാവീണ്യം തെളിയിച്ചിട്ടുള്ള  താങ്കള്‍ സ്ത്രീകളുടെ സമത്വത്തിനും സുരക്ഷക്കും വേണ്ടി പോരാടുന്ന അനേകം പോരാളികള്‍ക്ക്  ഒരു  പ്രചോദനമാണ്‌ ... എല്ലാ മേഖലകളിലും  അത്യുജ്ജ്വലമായ  പ്രകടനങ്ങള്‍  കാഴ്ച്ചവെച്ച്  തിളങ്ങട്ടെ  എന്ന്  ആശംസിക്കുന്നു . 

സ്ത്രീസമത്വത്തെയും സുരക്ഷയെയും  കുറിച്ച്  പറയുമ്പോള്‍ എനിക്ക്  ഓര്‍മ്മ വരുന്ന രണ്ട്  വരികള്‍  ഞാന്‍  ഇവിടെ കുറിക്കുന്നു. 
"ഒരു  ആശയത്തിന്റെ  സമയമായാല്‍ ,അതിനെ  തടയാന്‍ ലോകത്തിലെ  ഒരു  ശക്തിക്കും  കഴിയില്ല "-വിക്ടര്‍ ഹ്യുഗോ 

എല്ലാ   ഭാവുകങ്ങളും  നേരുന്നു . 

                                                                  എന്ന് 
(യാഥാസ്തികതയുടെ നാല്‌  ചുവരുകള്‍ക്കിടയില്‍  തളയ്ക്കപ്പെടാത്ത ... മനസ്സ്  മുരടിക്കാത്ത  അനേകം സഹോദരന്‍മ്മാരില്‍ ഒരാള്‍ )


 

Thursday, 17 January 2013

മരുഭൂമിയിലെ മഴ ദൈവത്തിന്റെ കുസൃതി

പ്രണയം ........അത്  മരുഭൂമിയിലെ കുളിര്‍മഴയാണെങ്കില്‍ ...ഈയുള്ളവന്റെ മരുഭൂമിയില്‍ ഇന്നേവരെ ആ മഴ പെയ്തിട്ടില്ല ...പക്ഷേ  ആ  മഴക്കുവേണ്ടി  മനസ്  ഒരുപാട്  കൊതിച്ചിരുന്നു.
അച്ചടക്കത്തിന്റെയും ആത്മസംയമനത്തിന്റെയും  പര്യായമായ  ഒരു ശാലീന സുന്ദരിയെ  കലാലയജീവിതത്തില്‍  കണ്ടുമുട്ടിയതില്‍  നിന്നാവാം  ആ  ആഗ്രഹത്തിന്റെ ഉത്ഭവം .ആഗ്രഹത്തിന്  അല്‍പ്പം അത്യാഗ്രഹത്തിന്റെ  ടച്ച്  ഉണ്ടെന്നുതോന്നിയിട്ടാവാം 
ഈശ്വരന്‍  ആ  ആഗ്രഹം  മുളയിലേ നുള്ളി.അന്നല്‍പ്പം ദേഷ്യവും പിണക്കവും ഈശ്വരനോട്  തോന്നി  എന്നത്  സത്യം തന്നെ...എന്നാലും  നൂപ്പര്‌   നല്ല ദീര്‍ഘവീക്ഷണത്തോടുകൂടിയാണ്‌ 
കരുക്കള്‍  നീക്കിയത്  എന്ന്  ഇപ്പോള്‍  തോന്നുന്നു.വര്‍ഷങ്ങള്‍  നാലഞ്ച്  കഴിഞ്ഞിട്ടും    ആ സംഭവവികാസങ്ങളെല്ലാം  കലാലയജീവിതത്തിലെ ഹിമാലയന്‍വിഡ്ഢിത്തമായി മനസ്സില്‍  മായാതെ  നില്‍ക്കുന്നു . കണ്ടത്  സുന്ദരം ....കാണാത്തത്  അതിസുന്ദരം  എന്നല്ലേ 
പറയുക .അതുകൊണ്ട്  ഈ  മരുഭൂമിയില്‍  മഴ പെയ്തിട്ടിലെങ്കിലും ...ആ മഴ അത് സുന്ദരമാണ്‌.

 മഴപെയ്ത്  കുതിര്‍ന്ന  കുറേ  മരുഭൂമികള്‍  കലാലയജീവിതത്തില്‍  കണ്ടിട്ടുണ്ട് .മൂന്നോ നാലോ 
വര്‍ഷം  തുടര്‍ച്ചയായി  പെയ്ത  മഴയ്ക്കുശേഷം  വരള്‍ച്ച ബാധിച്ച  മരുഭൂമികളും  വിരളമല്ല .
അത്യപൂര്‍വ്വമായി  ചില മരുഭൂമികള്‍ക്ക്  മഴ എന്നെന്നേക്കും  സ്വന്തമായി .
പ്രണയം..... അതിപ്പോഴും ചിലര്‍ക്കെങ്കിലും  കിട്ടാത്ത മുന്തിരിയാണ്‌ .കിട്ടാത്ത  മുന്തിരി  പുളിക്കുമോ മധുരിക്കുമോ  എന്നറിയാന്‍ ഏറ്റവും എളുപ്പമുള്ള  മാര്‍ഗ്ഗം  ആ മുന്തിരി തിന്നവരോട്  ചോദിക്കുകയാണല്ലോ?അങ്ങനെ മുന്തിരി തിന്ന  പലരോടായി  അതിന്റെ രുചി ചോദിച്ചു.
പലര്‍ക്കും  പല രുചിയായിരുന്നു.അതങ്ങനെയാണ്‌ ...വൈവിധ്യങ്ങള്‍     സൃഷ്ടിക്കുന്നതില്‍ ഈശ്വരന്‍  നന്നേ തല്പരനാണ്‌ .
കിട്ടാത്ത മുന്തിരിയുടെ  രുചി  മനസ്സില്‍ ചോദ്യചിഹ്നമായി അവശേഷിക്കുന്നു .

മ്മടെ  ഒരു ഗെഡിടെ  പടര്‍ന്ന്‍  പന്തലിച്ച്  പുഷ്പ്പിച്ചുനിന്ന  പ്രണയം  ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട്  കത്തികരിഞ്ഞുപോയ   വാര്‍ത്തയാകാം  പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച്  ഇങ്ങനെ ചിലവരികള്‍  കുത്തികുറിക്കാന്‍  പ്രജോദനമായത് .ആ  വാര്‍ത്ത അറിഞ്ഞതിനുശേഷമുള്ള  കുറേ  ദിവസങ്ങളില്‍  സെക്കന്റ്ഷോ സിനിമയിലെ കുരുടിമുക്കിലെ പിള്ളേരുടെ  ഉപദേശം  കാതില്‍ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അതെ ....അതുതന്നെ"അന്നും ഇന്നും എന്നും പണമൊന്നുതന്നെ  പെണ്ണിന്‌  കാമുകന്‍ ."കുറേ ദിവങ്ങളോളം  ആ  പെണ്‍കുട്ടിയുടെ  പുഞ്ചിരിച്ച മുഖം  ചതിയുടെ  പര്യായമായി  മനസ്സില്‍ നിന്നിരുന്നു,ക്രമേണ ദൈവത്തിന്റെ കുസൃതിയുടെ  ആംഗിളില്‍  ചിന്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങി .ആ ആംഗിളില്‍  ചിന്തിക്കുമ്പോള്‍  ആരെയും തെറ്റുപറയാന്‍ തോന്നുന്നില്ല .ആ  കുസൃതി  നിറഞ്ഞ സിനിമയ്ക്ക്  തിരക്കഥ എഴുതിയതും സംവിധാനം ചെയ്തതെല്ലാം  അദേഹമാണല്ലോ...!!സ്ക്രിപ്റ്റില്‍  എന്ത്  ട്വിസ്റ്റ്‌  ഉണ്ടാക്കാനും ആ തിരക്കഥാകൃത്തിനു  പൂര്‍ണ്ണ  അധികാരമുണ്ടല്ലോ..?!!.വെറുതെ നടനെയും നടിയെയും പഴിച്ചിട്ട്  എന്ത് കാര്യം ?.ഇങ്ങനെ എത്രയോ സിനിമകള്‍ അദ്ധേഹം   സംവിധാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.ചിലതെല്ലാം ഹിറ്റായി ...കുറേയധികം  സിനിമകള്‍ വെളിച്ചം കണ്ടതുമില്ല.മരുഭൂമിയിലെ  കുളിര്‍മഴ  ഇതുവരെ  കൊള്ളാത്തതുകൊണ്ടാവാം  ഈ സിനിമകളുടെ  തോല്‍വിയെ ദൈവത്തിന്റെ കുസൃതിയായെ ഈയുള്ളവന്  കാണാന്‍  കഴിയുന്നുള്ളു .

തകര്‍ന്നുപോയ  ഒരു പ്രണയംകൊണ്ട്  ആര്‍ക്ക്  എന്ത് നേട്ടമുണ്ടായി എന്ന്  ചിന്തിക്കുന്നവര്‍  കുറവല്ല.പലര്‍ക്കും അത് നേട്ടമുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട് .പ്രണയം എന്ന പ്രതിഭാസം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍  കേരളത്തിലെ  അല്ല  ഇന്ത്യയിലെതന്നെ പല  മൊബൈല്‍ഫോണ്‍  സേവനദാതക്കളുടെയും നൈറ്റ് കോള്‍  ഓഫറുകള്‍ ,ജോഡി സിം ഓഫറുകള്‍ ,എസ് .എം.എസ്  ഓഫറുകള്‍ ,മറ്റ്  അല്ലറ  ചില്ലറ ഓഫറുകള്‍ എന്നിവ ഇത്രയധികം വിജയിക്കില്ലായിരുന്നു.
എത്രയോ അധികം കോഫിഷോപ്പുകള്‍ക്കും  സിനിമാതിയേറ്ററുകള്‍ക്കും ..എന്തിന്  ബീച്ചില്‍  ഐസ്ക്രീമും  കപ്പലണ്ടിയും  വില്‍ക്കുന്നവര്‍ക്കുപോലും ആ തകര്‍ന്ന പ്രണയം എത്രയോ  ഉപകാരപ്രദമായിട്ടുണ്ട് .ദൈവം എന്ന  തിരക്കഥാകൃത്ത്  ഒന്നും കാണാതെ ഒരു തിരക്കഥയും  എഴുതില്ലല്ലോ?!ദൈവത്തിന്റെ  കുസൃതിയില്‍ നേട്ടവും കോട്ടവും സംഭവിച്ചവര്‍ക്കും  ഇനി ആ  കുസൃതി അനുഭവിക്കാന്‍ പോകുന്നവര്‍ക്കും ..ഇന്നേവരെ ആ കുസൃതി അനുഭവിക്കാത്ത ഈയുള്ളവന്‍ ഇത് സമര്‍പ്പിക്കുന്നു .





Thursday, 20 December 2012

ഔട്ട്ലോസ് ഇന് ഗോവ

Malayalam Blog Directory





 ഔട്ട്‌ലോസ്   ഇന്‍ ഗോവ 
Text:Madhan
Photos:Rakesh.V.K.&Vinod Vijayan






ഔട്ട്‌ലോസ് ....(outlaws)................ നിയമങ്ങള്‍ തകര്‍ക്കുന്നവര്‍   അഥവാ  തന്തോന്നികള്‍എന്നര്‍ത്ഥം..കലാലയജീവിതത്തില്‍ അളവില്‍ കൂടുതല്‍ നിയമങ്ങള്‍ക്ക് അടിമകളാകേണ്ടിവരുമോ   എന്ന  ആശങ്കയില്‍  ഒരുകൂട്ടം  ചെറുപ്പക്കാര്‍  അവരുടെ  സംഘത്തിന്  ചാര്‍ത്തിയ പേര് .പ്ളാനിംങ്ങ്  ഇല്ലാത്ത യാത്രയുടെ ഹരം നുകരാനുള്ള  അടങ്ങാത്ത ആവേശം,വീണയിടം  വിഷ്ണുലോകമാക്കാനുള്ള  അസാമാന്യകഴിവ് ...തലയൊന്നിന്  പത്തുംപതിനഞ്ചും  ഇരട്ടപേരുകള്‍ ..ഇതൊക്കെയാണ്  ടീം ഔട്ട്ലോസിന്റെ മുഖമുദ്രകള്‍ ...

ഏപ്രില്‍  മാസത്തിലെ ഒരു ചൊവ്വാഴ്ച്ച  പുലര്‍ച്ച നാലുമണിക്കാണ്  ടീം  ഔട്ട്‌ലോസ്  ഗോവയില്‍ ലാന്‍ഡ്‌  ചെയ്യുന്നത് .മഡ്ഗാവ്  റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍  കാലുകുത്തിയ ഉടനെ  ഈ  ടീമിലെ പലരുടെയും  ഫേസ്ബുക്ക് ,ട്വിറ്റര്‍  സ്റ്റാറ്റസുകള്‍  അപ്ഡേറ്റടായി ..ഗോവയിലെ തങ്ങളുടെ   സാന്നിധ്യം അവര്‍ ലോകത്തെ അറിയിക്കാന്‍ തിരക്കുകൂട്ടി. റെയില്‍വേസ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന്  പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും  ചക്കരക്കട്ടിയില്‍ ഈച്ച  പൊതിയുന്നപോലെ  ഒരുകൂട്ടം ഓട്ടോ  ടാക്സി ഡ്രൈവര്‍മാര്‍  എത്തി .ടീം ഔട്ട്ലോസിലെ  വിലപേശലിന്റെ  തലതൊട്ടപ്പന്മാരെ  നേരിടാന്‍ ആ  ഡ്രൈവര്‍മാര്‍ക്ക് ത്രാണിയില്ലായിരുന്നു.അവര്‍ വന്ന വേഗതയില്‍ സ്കൂട്ടായി.
ബസ്‌സ്റ്റാന്റിലേക്കുള്ള  ദൂരം  നടന്നളക്കാന്‍  തീരുമാനിച്ചു.ഷോട്ട്കട്ടുകള്‍ തേടിപിടിക്കാന്‍  ചില  അഗ്രഗണ്യന്‍മാര്‍  ഉള്ളത്  ടീം ഔട്ടലോസിന്  വലിയൊരു അനുഗ്രഹമായി.നടത്തം അവസാനിച്ചത്  ഒരു ചെറിയ ചായക്കടയിലാണ്.അമ്പലം ചെറുതാണെങ്കിലും  പ്രതിഷ്ഠ  വലുതാണ്....ചായയുടെയും വടാപാവിന്റെയും രുചി അഭേദ്യം തന്നെ.പിന്നെ ഒരു മണിക്കൂര്‍  ബസ്സിനായുള്ള  കാത്തിരിപ്പ് ...അതിനിടയില്‍ ചില്ലറ അലസമായ നടത്തങ്ങള്‍ .കാത്തിരിപ്പിനൊടുവില്‍  പനാജിയിലേക്കുള്ള  ആദ്യത്തെ  ബസ്‌ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.കുണ്ടും കുഴിയും തൊട്ടുതീണ്ടാത്ത വഴിയിലൂടെ ആ ബസ്‌ പതുക്കെ നീങ്ങി.ടീം ഔട്ട്‌ ലോസിന്റെ ഗോവയിലെ ആദ്യത്തെ  പ്രഭാതസവാരി .കാഴ്ച്ചകള്‍ക്ക്  പുതുമയുള്ളതുകൊണ്ട്   കൈയിലെ വാച്ചും,അതിലെ  സൂചികളെക്കുറിച്ചും മറന്ന്‌  പോയി . ബസ്‌ പനാജി സ്റ്റാന്റില്‍ നിര്‍ത്തി ..ഇനി കലാങ്കോട്ടേക്കുള്ള  യാത്രയാണ്...അത് റോക്കറ്റിലാണ്....കുട്ടിബസ്സുകള്‍ സുലഭമായ ഗോവയിലെ  പ്രമുഖ  സ്വകാര്യബസ്സര്‍വ്വീസ്  ആണ്  റോക്കറ്റ്‌  ഗ്രൂപ്പ്‌ ..നമ്മുടെ  കെ.എസ് .ആര്‍.ടി .സി  ബസ്‌  പകുതി മുറിച്ചാല്‍പ്പോലും  ഈ  റോക്കറ്റിനേക്കാള്‍ വലുതായിരിക്കും ..
അധികം വൈകാതെ  റോക്കറ്റ്‌  പുറപ്പെട്ടു ...കലാങ്കോട്  ലക്ഷ്യമാക്കി .റോക്കറ്റ്  എത്തുമ്പോഴേക്കും  വിക്കി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നു.വിക്കി....ടീം ഔട്ട്‌ ലോസിന്റെ  ഗോവഭായ് .പിന്നെ വിക്കിയുടെ നിര്‍ദേശപ്രകാരം  എല്ലാവരും ലാ മന്നയിലേക്ക് .
"ലാ മന്ന ടൂറിസ്റ്റ്ഹോം"....ടീം ഔട്ട്‌ലോസിന്റെ അടുത്ത രണ്ടുദിവസത്തെ  സങ്കേതം .
പഞ്ചാരടിയും  വായ്‌നോട്ടവും  ഭാഷക്കതീതമായ  കലയാണെന്ന്‍  റിസപ്ഷനിസ്റ്റ്‌  പെണ്‍കുട്ടിക്ക് 
പെട്ടന്നുതന്നെ  മനസ്സിലായിക്കാണും ...അത്രമാത്രം അത്യുത്തമാമായിരുന്നു  ടീം ഔട്ട്‌ലോസിലെ  ചില അംഗങ്ങളുടെ  പ്രകടനം.വൈകാതെ യാത്രാക്ഷീണം തീര്‍ക്കാനായി  ബീച്ചിലേക്ക് ..ബീച്ചിനടുത്തുള്ള  മദ്യഷോപ്പുകളില്‍ കച്ചവടം  പൊടിപ്പൊടിക്കുന്നു..
ബിയറും വൈനും  ബ്രീസറും  പിന്നെ പേരറിയാത്ത ഒരുപാട്  ബ്രാന്‍ഡുകളും ...എല്ലാം സുലഭം 
ബക്കാടിക്ക്  നന്ദി....ബിയറിന്റെയും മറ്റുള്ളവയുടേയും രുചി ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവര്‍ക്കുവേണ്ടി  ബ്രീസര്‍ സൃഷ്ടിച്ചതിന് .ബിയറും വൈനും  ബ്രീസറും  കൊക്കകോളയുമൊക്കെ  പലകൈകളിലും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വൈകാതെത്തന്നെ  ജലകേളികള്‍ക്ക്  തുടക്കമായി ...കടല്‍ ഇളക്കിമറിക്കാന്‍ 
കഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന  വിദേശിസംഘത്തിനൊപ്പം ഔട്ട്‌ലോസും കൂടി....കുറച്ചുപ്പേര്‍  ഫുട്ബോള്‍ കളിക്കുന്ന കുട്ടിസംഘത്തിനൊപ്പം  തിമര്‍ത്താടി.പിന്നെ വാട്ടര്‍ ഗെയിംസിലേക്ക്‌  ...വാട്ടര്‍ ബൈക്കിംങ്ങ്,ബോട്ടില്‍ കെട്ടിവലിച്ച്  പറത്തുന്ന  പാരച്യുട്ടില്‍  ഒരല്പ്പനേരത്തെ    ആകാശസഞ്ചാരം ..അങ്ങനെ നാലോ  അഞ്ചോ  വികൃതികള്‍ .അവസാനം  മണല്‍പ്പരപ്പില്‍  വെയിലേറ്റ്  വെറുതെയുള്ള കിടപ്പ് ...സായിപ്പിനും  മദാമക്കും  ഫ്രീയായി  ഒരുപാട്  മലയാളം  കമന്റുകള്‍ ..നാലരമണിക്കൂര്‍  കടന്ന്‍  പോയി  എന്ന്  തിരിച്ചറിയാന്‍  വിശപ്പിന്റെ  സൈറന്‍  മുഴങ്ങേണ്ടിവന്നു .ധാബ കോണ്‍സപ്റ്റിന്   പഞ്ചാബി  സഹോദരങ്ങള്‍ക്ക്  നന്ദി ...സര്‍വ്വവിശപ്പും 
ബജറ്റില്‍ ഒതുക്കിനിര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ  തീര്‍ത്തു .ഇനി ഒരു മൂന്ന് മണിക്കൂര്‍  വിശ്രമം .വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍  ഉണരുന്ന ഗോവയുടെ  പുതുമുഖം  ദര്‍ശിക്കാനായി  ഒരു ചെറിയ കാത്തിരിപ്പ്
ഔട്ട്‌ ലോസിന്റെ ക്യാമറകളില്‍  ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പതിഞ്ഞ മുഖം .....ഔട്ട്‌ ലോസിന്റെ  സ്വന്തം പട്ടര്‍  
ജലകേളികളില്‍ മതിമറന്ന്  നക്കീരനും പി.ആര്‍ .ഒ യും 
ആളൊഴിഞ്ഞ കസേരകള്‍ .....അസ്തമിക്കുന്ന സൂര്യന്‍ 

സൂര്യഭഗവാന്‍ ......നിദ്രയിലേക്ക് 

ബാഗ ബീച്ചിലെ  മനോഹരമായ  ഒരു സൂര്യാസ്തമയദര്‍ശനത്തോട്  കൂടി ആഘോഷങ്ങളുടെ  അടുത്ത  സെക്ഷന്‍  തുടങ്ങി .ബീച്ചില്‍ തിരക്ക്  കൂടുതലാണ് .വാട്ടര്‍ ഗെയിംസെല്ലാം അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു .. . .ബോട്ടുകളും  വാട്ടര്‍ ബൈക്കുകളും  തീരത്തടുക്കുന്നു .വിനോദസഞ്ചാരികള്‍ക്കുപുറമേ  ഗോവവാസികളും  ഇപ്പോള്‍  ബീച്ചിലുണ്ട് .കടലിന്റെ  അങ്ങേയറ്റങ്ങളില്‍ കണ്ണുംനട്ട്  സല്ലപിക്കുന്ന  പ്രണയജോഡികള്‍  സുലഭമായ  കാഴ്ച്ചയാണ്‌ .ബീച്ചിനടുത്തുള്ള  ഹോട്ടലുകളില്‍  കാന്റില്‍ ലൈറ്റ്  ഡിന്നറിനുള്ള  ടേബിളുകള്‍ 
നിരന്നുകഴിഞ്ഞു . ഒരു കൗതുകം കൊണ്ട് ഔട്ട്‌ ലോസിലെ പലരും ആ കലാപരിപ്പാടിയുടെ ചിലവ് 
അന്വേഷിച്ചു..ഹോട്ടലുകളിലെ വിലവിവരപ്പട്ടിക കണ്ടപ്പോള്‍ രണ്ടുവരി  മലയാളം കവിത ഓര്‍മ്മ വന്നു
."വെളിച്ചം ദുഃഖമാണുണ്ണീ,,,
   തമസല്ലോ  സുഖപ്രദം "
ഇനി നഗരപ്രദിക്ഷണത്തിനുള്ള  സമയമാണ്‌ ...നിലാവത്ത്  അഴിച്ചുവിട്ട കോഴികളേപ്പോലെയുള്ള  ഒരു  അലസസഞ്ചാരം ..വഴിവാണിഭങ്ങള്‍  തകിര്‍തിയായി  നടക്കുന്നു.ബുദ്ധപ്രതിമകളും കരകൗശലവസ്തുക്കളും  മുതല്‍  പല ഫ്ലേവറുകളിലുള്ള  സിഗാറും  മദ്യവും വരെ  ഈ  വഴിയോരങ്ങളില്‍ സുലഭമാണ്.ബോയ്ഫ്രണ്ട്സിനൊപ്പം പബിലേക്ക്  കയറാന്‍  നില്‍ക്കുന്ന  സുന്ദരികള്‍  നടത്തത്തിന്റെ  വേഗത കുറയ്ക്കാന്‍ കാരണമായി .ധാബയിലെ  രുചികരമായ  ഭക്ഷണത്തിനുശേഷം റൂമിലേക്കുള്ള നടത്തം  അല്‍പ്പം വിഷമമ്മായിരുന്നു ..പുള്ളിംങ്ങ്  തീരെ കുറവായിരുന്നു .റൂമിലെത്തി കിടക്കകണ്ടതും  ചിലര്‍ വെട്ടിയിട്ട ചക്കപോലെ  അതിലേക്ക്  വീണു.അങ്ങനെ സംഭവബഹുലമായ ഗോവയിലെ 
ആദ്യദിനം അവസാനിച്ചു.
"പൊട്ടാ മദ്യക്കുപ്പികള്‍ കാണാം "ഗോവ തെരുവുകളിലെ  സുലഭമായ കാഴ്ച്ച


 DAY -2
വസ്കോയിലെ ഹൈദ്രാബാദി ബിരിയാണി 
ഔട്ട്‌ ലോസ് @ സെന്റ്‌  ജാസിന്റോസ്  ദ്വീപ്‌ 


തലേദിവസത്തെ  ആഘോഷങ്ങളില്‍ നിന്ന്  കിട്ടിയ ക്ഷീണത്താല്‍  ഔട്ട്‌ലോസ്  അല്‍പ്പം വൈകിയാണ്‌  ഉണര്‍ന്നത് .ഇന്നത്തെ  പ്രധാന പരിപാടി  ബൈക്കിംങ്ങ് ആണ് പത്തുമണിയോടെ  യാത്ര ആരംഭിച്ചു.ആദ്യം വാസ്കോഡഗാമയിലേക്കാണ്‌  യാത്ര .കുണ്ടും കുഴികളുടെയും കാര്യത്തില്‍  ഗോവ റോഡുകള്‍ പരമദരിദ്രമാണ്‌ .ആ ദാരിദ്രം ഔട്ട്‌ലോസ് 
നന്നായി മുതലെടുത്തു.വഴിയരികില്‍ ഗോവ പോലീസിന്റെ  സാമാന്യം നല്ലോരു സ്വീകരണം 
ലഭിച്ചു .ആ സ്വീകരണം ഒഴിവാക്കാന്‍  പറ്റാത്തതുകൊണ്ട് വാസ്കോയിലെത്തുമ്പോള്‍  ഉച്ചയായി
കടലില്‍ നങ്കൂരമിട്ടിരിക്കുന്ന  കുറച്ചു കപ്പലുകള്‍ പോര്‍ട്ടിലെ മഞ്ഞത്തോപ്പിക്കാരായ .തൊഴിലാളികള്‍ ..അതല്ലാതെ  അവിടെ  കാര്യമായി ഒന്നും 
കാണാനില്ലായിരുന്നു.സോണി ആല്‍ഫയില്‍ കുറച്ചു ഫോട്ടോസ്  ശേഖരിച്ചശേഷം  അവിടെനിന്ന്  തിരിച്ചു. വിശപ്പ് മൂര്‍ദ്ധന്യത്തിലെത്തിയപ്പോള്‍ പഞ്ചാബി ധാബയെ സൗകര്യപൂര്‍വ്വം മറന്നു.ആദ്യം ശ്രദയില്‍പ്പെട്ട  ഒരു ചെറിയ ഹോട്ടലില്‍ നിന്ന് ഹൈദ്രാബാദി ബിരിയാണി അകത്താക്കി.തുടര്‍ന്നുള്ള യാത്രയില്‍ സൂചനാബോര്‍ഡുകള്‍ പിന്‍തുടര്‍ന്ന് സെന്റ്‌  ജാസിന്റോസ്  ദ്വീപില്‍  എത്തിചേര്‍ന്നു.മനോഹരമായ ഉദ്യാനം,ഒരു ചെറിയ പള്ളി മുന്‍പില്‍ സുന്ദരമായ പുഴ...ആ വിശാലമായ പള്ളിമുറ്റത്തുവച്ച്  ഔട്ട്‌ലോസിന്റെ സ്വന്തം ജിജിമോനുംഫുബാളുവും ബൈക്ക് റൈഡിങ്ങില്‍ ഹരിശ്രീ കുറിച്ചു.പിന്നീടുള്ള വഴികളിലും 
പോലീസിന്റെ ശല്യം അസഹനീയമായിരുന്നു.ആറുമണിയോടെ  റൂമിലെത്തുമ്പോള്‍  രാത്രി 
പബിലേക്കുള്ള ടിക്കറ്റുമായി  വിക്കി  കാത്തുനില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു.പബില്‍ ആടാനുള്ള ഒരു  മൂഡിനുവേണ്ടി  ഔട്ട്‌ലോസ്  ഒരു മിനുങ്ങല്‍ പാര്‍ട്ടി  (സംശയിക്കേണ്ട ..മദ്യസേവ തന്നെ )
സംഘടിപ്പിച്ചു.മദ്യം കഴിക്കുന്നവര്‍ക്ക്  മദ്യം....,കോള  കഴിക്കുന്നവര്‍ക്ക്  കോള....
ഇനി രണ്ടും കഴിക്കുന്നവര്‍ക്ക് മിക്സ്‌ ചെയ്ത് കഴിക്കാം.ആരും ആരെയും നിര്‍ബഡിക്കില്ല.
മദ്യത്തിന്റെ മണംകൊണ്ടുമാത്രം കിക്കായ ഫുബാളുവായിരുന്നു ആ പാര്‍ട്ടിയിലെ താരം,
പബ് ....ഔട്ട്‌ലോസിന്  ഒരു പുതിയലോകമായിരുന്നു ...അത്ഭുതങ്ങളുടെ ലോകം.
സംഗീതവും നൃത്തവും ആഘോഷങ്ങളും  നിറഞ്ഞ  ഗോവ ജീവിതത്തിന്റെ നേര്‍ക്കാഴ്ച്ച .
നേപ്പാളി,മണിപ്പൂരി സുന്ദരികളുമായുള്ള  മൂന്ന്മണിക്കൂര്‍ ഡാന്‍സിനുശേഷം  ഔട്ട്‌ലോസ്  പബിനോട്  വിടപറഞ്ഞു .
ഫുബാളുവാണ്‌...  താരം 

DAY -3

ഗോവയോട്  വിടപറയണം  എന്ന  ചെറിയ  വിഷമത്തോടുകൂടി   ഔട്ട്‌ലോസ്  മൂന്നാം  ദിവസത്തെ വരവേറ്റു.ഓള്‍ഡ്‌ ഗോവയാണ്  ഇന്നത്തെ ലക്ഷ്യം.സര്‍വ്വലഗേജും പാക് ചെയ്ത്  ല മന്ന ടൂറിസ്റ്റ്ഹോമിനോടും വിക്കിയോടും ഔട്ട്‌ലോസ്  യാത്ര പറഞ്ഞു.ഫ്രാന്‍സിസ് സേവ്യയര്‍പുണ്യവാളന്റെ  പള്ളിയിലേക്കയിരുന്നു ആദ്യസന്ദര്‍ശനം.ഏത്  പുണ്യവാളനെകണ്ടാലും ഔട്ട്‌ലോസിലെ മിക്കവരും ചോദിക്കുന്നത്  ഒരേ കാര്യമായിരിക്കും 
..സപ്ളികള്‍ തീര്‍ക്കുവാനുള്ള എളുപ്പവഴി .വിശദമായ പള്ളി സന്ദര്‍ശനത്തിനുശേഷം  പുണ്യവാളനോട്‌  മുട്ടിപ്പായൊന്ന്  പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു .പിന്നെ പതുക്കെ തൊട്ടടുത്തുള്ള ആര്‍ക്കിയോളജിക്കല്‍ മ്യുസിയത്തിലേക്ക് ..സംഗതി ചരിത്രമായതുകൊണ്ട്  ഔട്ട്‌ ലോസ് 
മ്യുസിയത്തിനകത്തേക്ക്  കയറിയില്ല .പകരം ഉദ്യാനങ്ങളില്‍ ഒരു തകര്‍പ്പന്‍ ഫോട്ടോ സെക്ഷന്‍  നടന്നു...പല വിദേശികളും ഔട്ട്ലോസിന്റെ കൂട്ടുകാരായി.സമയം നാലരയായപ്പോള്‍ ഓള്‍ഡ്‌ ഗോവയില്‍നിന്ന്  മെല്ലെ  വലിഞ്ഞു ..
മഡ്ഗാവില്‍നിന്നും  ഔട്ട്‌ലോസിന് ഒരു സ്പെഷ്യല്‍ ഗിഫ്റ്റ് വങ്ങാനുണ്ടായിരുന്നു ..,,
നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍  ഈ  യാത്രയില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ പറ്റാതിരുന്ന ഔട്ട്ലോസിന്റെ സ്വന്തം 
സായിപ്പ് ടോണിക്കുവേണ്ടി.  വൃത്തിയുടെ പര്യായമായ സായിപ്പിന്   ഒരു വെള്ള ഗോവ 
ടീഷര്‍ട്ട് തന്നെ വാങ്ങി..
സായിപ്പും മദാമയും പിന്നെ ഔട്ട്‌ലോസും 
ഔട്ട്‌ ലോസ് @ആര്‍ക്കിയോളജിക്കല്‍ മ്യുസിയം -ഓള്‍ഡ്‌ ഗോവ 

ഗോവയിലെ അവസാനനിമിഷങ്ങള്‍ പകര്‍ത്താന്‍ സോണി ആല്‍ഫ തയ്യാറായി ...
സെല്‍ഫ്  ടൈമര്‍ മോഡില്‍  ഒരു  ഗ്രൂപ്പ്‌  ഫോട്ടോ....
ഭാഗ്യം ആരും കണ്ണടച്ചിട്ടില്ല.......അതെ ...ഫുബാളൂ ,കരു ,സുരേഷ് ,പി.ആര്‍ ഒ ,നക്കീരന്‍ ,പട്ടര്‍ ട്രബന്‍ ,ജിജി ,സുധാകരന്‍ ,പെട്ടി.ജമാല്‍ ,ഷേരു,പൊയ്ക്കാല്‍ ,തുള്ളാക്ക,കുതിര.മദന്‍ ,പോത്തന്‍ ,ചുണ്ടു,അണ്ണന്‍ ......എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകള്‍ തുറന്നിരിക്കുന്നു.ഗോവ വിസ്മയങ്ങള്‍ കണ്ട്  കൊതിതീരാത്ത  കണ്ണുകളുമായി ഔട്ട്‌ലോസ് ഗോവയോട്  യാത്ര പറഞ്ഞു .

 

 

























Tuesday, 20 November 2012

ഒരു തടിയന്റെ വേദനകളും ആഗ്രഹങ്ങളും

Malayalam Blog Directory
ഈശ്വരന്‍  ഈ  ഇരുപത്തിമുന്നാം  വയസില്‍  എനിക്ക്  തന്നിട്ടുള്ള  ഉയരം 170 സെ .മീ .ഇന്നലെ ശരീരഭാരം അളന്നപ്പോള്‍  കിട്ടിയ സംഖ്യ  93(93കിലോ ).ശാസ്ത്രീയമായി വിശകലനം ചെയ്‌താല്‍ ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ഒരു തടിയനാണ്..വെറും തടിയനല്ല...പൊണ്ണത്തടിയന്‍ ..ഈ  തടി  എപ്പോഴാണ്  എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായത്  എന്ന്  എനിക്ക്  കൃത്യമായി  തിട്ടപെടുത്താന്‍  പറ്റുന്നില്ല.ഒന്നറിയാം ... ബാല്യകാലത്ത്‌  ഞാനും മെലിഞ്ഞവനായിരുന്നു ....
ഒരു തടിയനുമുന്പില്‍ ഈശ്വരന്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടാല്‍ അവന്‍ ആദ്യം ചോദികുന്നത്  ഒരു വരമയിരിക്കും ...മെലിയാനുള്ള  വരം...വെറുതെ ഭംഗിവാക്ക്  പറയുന്നതല്ല....വര്‍ഷങ്ങളായി ഈ തടിയന്‍ കണ്ട  പല  സ്വപ്നങ്ങളിലും പലതവണ ഈശ്വരന്‍  പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ...അന്നെല്ലാം  ഞാന്‍  ചോദിച്ചത്  ഒരേയൊരു  വരാമായിരുന്നു .....മെലിയാനുള്ള വരം .

സമൂഹം തടിയന്മാര്‍ക്ക് നല്‍കുന്ന  അവഗണനയും പരിഹാസവും കാണുമ്പോള്‍ ...മെലിയാന്‍ വരം തരാത്ത  ഈശ്വരനോട് പലവട്ടം പരിഭവം തോന്നിയിട്ടുണ്ട് .തടിയന്മാരുടെ ഭക്ഷണശൈലിയെ 
സംബന്ധിച്ച  ചില പതിവുചോദ്യങ്ങള്‍  എന്നില്‍ ആശ്ചര്യം ഉണര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ട് ..ആദ്യമായി പരിചയപ്പെടുന്ന പലരും  ചോദിക്കാറുണ്ട് .."ചിക്കനും മട്ടനും ബീഫുമൊക്കെ  നല്ല വെട്ടാണല്ലേ..?" എന്ന്.കഴിഞ്ഞ എട്ടുവര്‍ഷമായി  സമ്പൂര്‍ണ്ണ  സസ്യാഹാരിയായ  ഈ തടിയന്  ഈ ചോദ്യത്തിന്റെ ഗുട്ടന്‍സ് എന്താണെന്നു  ഇപ്പോഴും പിടികിട്ടിയിട്ടില്ല..സസ്യാഹാരി  എന്ന്  കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍  ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നവരുടെ  കണ്ണില്‍ പ്രത്യക്ഷമാകുന്ന ആശ്ചര്യത്തിന്റെ  തിളക്കം വളരെ കൂടുതലാണ്.സമ്പൂര്‍ണ്ണ  സസ്യാഹാരിയായ ആന  തടിച്ചിരിക്കുന്നതും ..സമ്പൂര്‍ണ്ണ മാംസാഹാരിയായ  പുലി മെലിഞ്ഞിരിക്കുന്നതും പ്രകൃതിയുടെ  രൂപകല്പ്പനയിലെ  വൈവിധ്യം!!.ആ വൈവിധ്യം  പ്രകൃതി  മനുഷ്യനിലും  പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു ..മെലിഞ്ഞവര്‍ മാത്രമുള്ള വൈവിധ്യങ്ങളില്ലാത്ത  ഒരു ലോകത്തെ  വൈവിധ്യപൂര്‍ണ്ണമാക്കാന്‍  ഈശ്വരന്‍  തടിയന്മാര്‍ക്ക്  ജന്മം നല്‍കി ...


മെലിയണം  എന്ന ആഗ്രഹം മൂത്ത് ..ഈ തടിയനും പലവട്ടം മെലിയാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നു...അല്ല  കുറച്ചൊക്കെ  മെലിഞ്ഞു എന്ന്  തന്നെ  പറയാം.പക്ഷേ ..ആ നാളുകളില്‍ എനിക്ക് നഷ്‌ടമായ 
ലഡുകളും ,ചോക്ലേറ്റുകളും  മറ്റു  മധുരപലഹാരങ്ങളും എല്ലാം  നഷ്ടം തന്നെയല്ലേ ....?!!
മെലിഞ്ഞവന്‍  രണ്ടും മൂന്നും ലഡു ഒറ്റയിരുപ്പിന്  അകത്താക്കുമ്പോള്‍ ....ഒരു തടിയന്‍ ഒരു  ലഡുവിന്റെ  പകുതിപൊട്ടിചച്  വായിലേക്കിടുംപോഴേക്കും  ചുറ്റുമുള്ളവരില്‍  ആരെങ്കിലും  ഒരാള്‍  പറയും ..."മധുരം കഴിക്കണ്ടാട്ടോ ...തടി കൂടും ".

എന്തൊക്കെതന്നെ  പറഞ്ഞാലും  എല്ലാ തടിയന്മാരെപോലെ  ഈ തടിയന്റെയും  ആഗ്രഹം  മെലിയനാണ് ..ലഡുവും ,ചോക്ലേറ്റും ,ബര്‍ഗറും ,ചോറും  പപ്പടവും  അങ്ങനെ  ഒരു മെലിഞ്ഞവന്‍ കഴിക്കുന്ന എല്ലാ  ഭക്ഷണസാധനങ്ങളും  കഴിച്ചുകൊണ്ട്  മെലിയണം ..
ഈശ്വരന്‍  ഈ ഡിമാഡുകള്‍  അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട്  മെലിയാനുള്ള  വരം തരും  എന്ന്  ഈ  തടിയന്‍  ഇപ്പോഴും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു....